Há­mörk­un steinefna til að lækka kol­efn­is­spor venju­leg­ar og vist­vænni steypu

Markmið var að hanna og þróa, bæði venjulega (C25/30) og sér í lagi umhverfisvænni steinsteypu þar sem kolefnissporið var lækkað verulega með breytingum á kröfum til steinefna, m.a. til að lágmarka innihald þeirra og breytileika í fríu vatni en minnka klínkerinnihald steypunnar að sama skapi, og þar með CO2e hennar. Með þessu móti myndaðist svigrúm til að hámarka gæði fylliefna fyrir hefðbundna framleiðslu og ekki síst fyrir vistvænni steinsteypu. Við þróun á vistvænni steypu var aðaláherslan lögð á að nota pozzolana í stað klinker/sements sem bindiefni (mikið pozzolan í stað klinkers leiddi til verulegrar lækkunar í byrjunarstyrk sem var bráðnauðsynlegur fyrir flesta verktaka). Hér var lögð áhersla á steinefnin til að minnka efjuþörf og þar með vatnsþörf, en minna vatn leiddi til hærri byrjunarstyrks.

Rannsóknarspurningin var þessi: Hversu mikið mátti minnka sementsmagn (og CO2e) í steinsteypu með breyttum áherslum í framleiðslu á steinefni fyrir steinsteypu, þá sérstaklega fínefnin.

Sá hluti verkefnisins sem var vel á veg kominn og stefnt var á að klára í fyrsta fasa verkefnisins (2022) var að rannsaka áhrif breytinga á fínefni og sáldurferli steinefna á stöðugleika steypuframleiðslunnar og þar með möguleika á að minnka verulega klinker/sementsinnihaldið.

Framkvæmd framhaldsverkefnisins var í meginatriðum þessi:

Lokaafurð voru tillögur að samsetningu og kröfum til steinefna og samsetningu steypublandna þar sem markmiðið var að minnka klínkerinnihald og þar með kolefnisspor, án þess að skerða stöðugleika framleiðslunnar.

Árangur var metinn sem hlutfallsleg minnkun í sementsinnihaldi og CO2e.

Takmark verkefnisins var að minnka til muna kolefnisspor steinsteypu í íslenskum byggingariðnaði.

Þátttakendur: